Over mij
Nieuws
mijn jeugd
informatie
Bubba
gedichten
creatie
psp
Foto's
kranten berichten
reacties
boeken


welkom op mijn site
Laat een berichtje achter via jdoorn1@chello.nl

03-02-2013

Lieve Keano

Opa en oma zijn heel blij
want ze hebben en een kleinzoon bij

Een kleinzoon geboren
een groot geschenk
ook al is 't nog zo klein
Een kleinzoon geboren
dat is iets om heel trots op te zijn
Gefeliciteerd.....
en geniet met volle teugen van deze kleine man!

Al lijkt het nog maar pas
dat jouw kind een baby was
Je denkt: die tijd ging veel te snel
reeds trekt een kleinkind aan de bel
De tijd van beertjes en ballonnen
is daarmee opnieuw begonnen.

 

                                                                                                         bron internet 

Waar is mijn rem

Een wereld zonder rem
Eindeloze gedachtestromen
Alle emoties zijn mij dagelijks bekend
Ze maken dat ik nooit tot rust kan komen

Ik ga veel te snel
In een achtbaan door het leven
Scherp door de bocht, veel te fel
Frustratie van ieders gezicht te lezen

Ik ben altijd actief, maar zeker bedreven
Soms tot ergernis van velen
Door de maatschappij op mijn perfectionisme gewezen
Mensen die mijn kijk op het leven helaas niet kunnen delen

Steeds weer nieuwe ideeën
Maar nooit volledig uitgedacht
Ik probeer onder alle prikkels mijn aandacht te verdelen
Soms is het mijn zwakte, soms mijn kracht

Ik ben erg begaan met de wereld waarin ik leef
Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid
Wat ik hoor of zie voelt alsof ik het zelf beleef
Mijn vertrouwen in een betere toekomst ben ik kwijt

Andere mensen zie ik als mijn gelijke
Waarom denkt niet iedereen vooruit
Om iets groters te bereiken
Een wereld die het hart niet sluit

Feilloos voel ik aan
Wat iemand heeft geraakt
Wat hebben ze met je gedaan
Dat je nu met man en macht je hart bewaakt

Hoe is die oppervlakkigheid toch ontstaan
Er zijn niet voor niets zoveel prikkels om ons heen
Ik weet ook niet hoe ik er mee om moet gaan
Maar ik doe er tenminste iets mee

2011

 

VERLOREN...........

Ik wil graag positief zijn

maar ik voel me zo verloren

roepend in een woestijn

waar niemand mij kan horen.

Een woestijn heel dor en droog

waar nooit meer wat kan groeien

en de tranen zitten hoog

maar zullen nimmer vloeien.

Mijn keel geknepen van de pijn

mijn stem mij afgenomen

als een stip voelt het, zo klein

als de dromen komen.

Kijkend naar de hemelboog

 vraag ik me steeds weer af

 waarom men toch steeds weer lieg

 en nimmer om mij gaf.

 Wie ben ik en wat is mijn

 waarom ben ik geboren

 en het gevoel -en dat doet pijn-

 nergens bij te horen.

 

SCHADUWEN

Schaduwen

sluipen in je hart

en maken alles zwart

van buiten en van binnen

nooit meer opnieuw beginnen

Schaduwen

nestelen zich fijn

omspinnen alle pijn

ze kunnen je omweven

en helemaal omgeven

zodat je nooit meer vrij zult zijn

 

Angst

Als angst niet zo verlammend was

dan stonden wij niet stil

als kracht niet zo bedreigend was

dan was er wel een wil

als geven nou gebonden was

raakten we niet uitgeput

als ontvangen niet zo moeilijk was

had dát nog enig nut

als liefde niet oneindig was

dan voelden wij een grens

als voelen niet zo pijnlijk was

dan waren wij weer mens.

 

LEEG

 

ik schrijf

 maar het blad blijft leeg

 ik sta stil

 terwijl ik toch beweeg

 ik ga dood

 terwijl het leven verder gaat

 ik hoor niets

 maar er is wel lawaai op straat

 ik kijk naar mezelf

 maar zie niemand staan

 ik voel de pijn

 langzaam uit mijn lichaam gaan

 ik voel de angst

 maar kan er niet over praten

 er zijn veel mensen

 toch voel ik mij alleen gelaten

 ik kan lachen,

 zingen, blij zijn

 maar mijn echte ik

 kan toch niet vrij zijn

 ik voel even

 niet meer hoe het is

 omdat ik het warme gevoel

 van leven mis

 leeg.....

 

Moe

Ergens...achter in een donker woud, heeft een rups een cocon om zich heen gebouwd.

 Het eeuwige kruipen maakte haar vreselijk moe.

 Ze sleepte zich zelf naar dit veilige plekje toe.

 In haar cocon heeft ze kracht en warmte gekregen.

 Maar ze voelde zich ook eenzaam en kon zich niet bewegen.

 In de cocon bleef ze klein, diep in haar hart wilde ze graag een vlinder zijn.

 Ze is alleen bang voor de enorme verandering die ze zal ondergaan.

 En voor wat haar straks te wachten zal staan.

 Dapper als ze was, besloot ze zich aan de natuur over te geven.

 En te vechten voor een gelukkig leven.

 Ze voerde in haar cocon een zware strijd.

 Ze raakte de controle over haar lichaam en haar leven kwijt.

 

 

 

 12-5-2010

 

 

 

 

 3-5-2010

Dit is wat ik heb geleerd tot de dag van vandaag. Mensen acteren hoog, maar leven laag. Ik reken op niemand, want uit eindelijk sta je alleen. Ik bouw op de 'echte' , voor de rest ben ik van steen. Ik geef niets meer om beloftes of vertrouwen. In moeilijke tijden zul je merken, op wie je wel of niet kunt bouwen. Wie rent er weg.. wie vangt je op? Wie gaat met je door, en wie zet het stop? Als ik loop op straat, blikken staren me aan. Ogen volgen waar me voetstappen staan. Terwijl de helft blijft acteren, als me vriendin of vriend ik heb gemerkt wie mijn liefde wel of niet verdiend. Ik ben niet egostisch en ik heb ook geen haat. Maar ik weet wie het met mij meent..maar ook wie verraad! Weet daarom wat je zegt, maar zeg niet wat je weet. Alles lijkt wat het is, maar niets is wat het lijkt. Waarschuw niemand en laat iedereen zijn eigen sorres uitzoeken want... Al neemt de leugen de lift en de waarheid de trap, dan is de leugen eerder maar de waarheid komt er ook. Dus wie gisteren je vriend was en vandaag niet meer, is nooit je vriend geweest.

 

 

 

 When it comes to love, mom`s the word

         

 Als je van iemand houd

 Emiel

26 jaar geleden ben je uit mijn lichaam gegleden.

Ozo klein, ozo teer,

Nu zoveel jaren later kunnen wij gelukkig nog lekker met elkaar praten.

Vele waters hebben wij twee doorzwommen

Maar ook vele hebben we wel overwonnen

Moeilijke jaren hebben ons samengebracht daar waar we nu zijn gekomen.

Ik hoop dat je verder gelukkig leven mag en nog vaak mag horen jou zalige lach

Mijn moederliefde die ik voel voor jou zijn alles waarom ik van je hou.

                                                    mams

 

 wanneer je echt
van iemand houdt,
dan durf je

hem of haar

een eigen weg
te laten kiezen

ook al is dat
niet die van jou!

 

ann

 

Ster

         

jezelf

Starend naar een ster,
midden in de nacht.
De stilte van die ster,
zo prachtig en fel.
Dat doet mij beseffen,
ooit kom ik er wel!

             ann
                         

 

wij kijken naar boven,
geloven in een hemel
wij kijken naar beneden,
geloven in een hel
maar als alles zo voorspelbaar was
had geloven niet bestaan,
geloof daarom in jezelf 

                                                            ann

 

mijn bootje

         

schrijven

Een kleine vissersboot
Met daarin
Gevoelens, gedachten allemaal van mij

Een kleine vissersboot
In beweging
Door de ruwe, blauwe zee

Een kleine vissersboot
Vast, geankerd
Aan meningen van anderen

Ik hou mijn kleine vissersboot
Met daarin
Mijn gedachten en mijn gevoelens

Ik hou mijn kleine vissersboot
Drijvend over de ruwe, woeste, blauwe zee

Ik hou mijn kleine vissersboot
Alleen los van meningen van anderen
Vertrouw op mijn kompas

In mijn kleine vissersboot
Vind ik mijn wal

           anneke
  broninternet                                               
                       

 

ik wil iets schrijven
Zolang men maar ziet
Dat ik iets wil schrijven
Wat tijd niet kan verdrijven

                                annekeIk wil iets schrijven
Iets dat hier voor altijd zal blijven
Gegrift in papier
Nu en hier

Ik wil iets schrijven
Iets moois verkrijgen
Ik wil geen woorden zien staan
Maar zinnen met een traan
Misschien van blijdschap of
verdriet
 

                                                                           

 

 

 

 

 

   

 

Jij bent mooier als de zon,
Jij bent mooier als de zee,
Jij bent mooier als de regen,
En daarom neem ik je mee
Ik sluit jou hartje in het mijne,
En ik weet het zeker, 
     Mijn liefde voor jou zal nooit verdwijnen!  

mama.

 

 

Wanhopig, met betraande ogen
tuurde ik,
opzoek naar een glimp van je,
naar buiten.
Vaag zag ik het contour van je lopen en ik bonkte gillend op de ruiten.
Het gezicht dat me verschrikt aankeek was niet van jou en weg was de waan.
Tot in de ziel van mijn lichaam besefte ik dat ik je weer moest laten gaan.
                                                      mama.

 

   

 

 

 

Stampvoetend ren je naar boven,

zoveel boosheid, zoveel verdriet,
en waarom?
Dat weet jezelf eigenlijk niet.
Onrechtvaardig vind je het,
allemaal het is te veel,
misschien maak je je zorgen,
maar waarom praat je niet?
Kom deel.
Deel met mij je vreugde,
je tranen en verdriet.
                                       

 

mams

 

 

 

Soms heb je van die dagen
Dan merk je het al bij het opstaan.
Niemand hoeft je dan wat te vragen.
Laat mij mijn gang maar gewoon gaan.
In je slaap is je hart geroerd, en het dekseltje weer open gegaan.
Dan voel je je ontzettend beroerd.
Bij de gedachten dat het allemaal zo anders is gegaan.
Het gemis proberen weg te wuiven,
Stap je uit je bed.

In de hoop het weer achter je te laten,
je beste beentje weer eens voor gezet.
Het mag helaas niet baten.
Voorlopig zit je er aan vast.
Je probeert het zelfs om te haten.
Je duwt net zolang tot het dekseltje weer past.
     
  Wachtend tot het terug zalkeren                                                         

 

Mijn boosheid op de hoge hoeden, die de wereld in oorlog storten, de hoge hoeden, die niet willen luisteren naar de petten en de hardwerkende petloze, die soms niet eens een hut of eigen land hebben.

 

 

Misschien

Je denkt misschien

dat je wat

moet zeggen,

 Je denkt misschien

dat je me

moet opvrolijken,

Je wilt me misschien

weer zien

lachen en genieten,

 Je denkt misschien

dat je me

moet troosten en adviseren

 Wat ik vraag is dit:

wil je nog eens

en nog eens

luisteren naar mijn verhaal,

naar wat ik voel en denk.

 Je hoeft alleen maar

stil te zijn,

mij aan te kijken,

mij tijd te geven.

 


 

kom maar

   

 Wie ben ik

   

 Als een kind

Ik geef je een arm
als je huilt
ik kom je halen
als je je verschuilt

je krijgt een lach
als je naar me kijkt
je krijgt mijn hand
als je eenzaam lijkt.

mams

 

Ik ben alles en tegelijkertijd ben ik niets..

Want ik ben vrolijk maar ook wel eens somber
En ik ben wel aardig en soms ben ik dat niet
Ik ben trots en dan weer onzeker en
twijfel ik over de dingen die ik doe
Dan ben ik open en dan weer gesloten
en er zijn tijden dat ik stil ben of druk

En meestal denk ik: wie ben ik ? Wie is die "ik" die zich "ik" noemt
Die "ik" die zich ook in anderen herkent die ik "jij" noemt
Dat ben ik dus ook net als jij.
We hebben het allemaal in ons maar het zijn eigenschappen
oordelen, etiketjes m.b.t. het gedrag dat we ermee benoemen
maar niet wie we echt zijn..volgens mij want

Wie ben ik.. zonder mijn denken ? Wie ben ik zonder mijn gedachten ?

Ik ben dan alles op zijn tijd en van sommige dingen kan gezegd worden
dat ik ze vaker "ben" en van sommigen dingen kan gezegd worden dat ik ze niet vaak "ben". En dat omschrijft enkel mijn gedrag en zegt iets over wie ik letterlijk door te denken, denk te zijn.

Maar zonder dat denken ben ik niets.

                          ann

 

Kinderen leren van het leven en ze leven naar wat ze hebben geleerd.

Als een kind steeds kritiek krijgt,
leert het te veroordelen.
Als een kind vijandigheid ervaart,
leert het te vechten.
Als een kind gekleineerd wordt,
leert het verlegen en eenzaam te zijn.
Als een kind zich telkens moet schamen,
leert het zich schuldig te voelen.

Als een kind verdraagzaamheid kent,
leert het geduldig te zijn.
Als een kind aangemoedigd wordt,
leert het zelfvertrouwen te hebben.
Als een kind lof en complimenten ontvangt,
leert het zichzelf en anderen te waarderen.

 Als een kind eerlijkheid ervaart,
 leert het wat rechtvaardigheid inhoudt.
 Als een kind geborgenheid ondervindt leert het vertrouwen in anderen te hebben. Als een kind goedkeuring krijgt,leert het van zichzelf houden.
     

                           ann

 

 

      

Geef mij je hand

 

moed

 

mensen

 

gedichten Pictures, Images and Photos